Tijdens het droogvallen onder Terschelling verslechterde het weer. Harde wind en weinig te jutten. Maar dan toch nog: 3 schelpen die Drie Monden vormen en elkaar stevig beethouden. De sokkel lag op een IJsselmeerstrandje. Daar lagen nog meer mooie grote stenen die ik niet kon laten liggen, dus het was wel even sjouwen die laatste
De Zeekoe is een atypisch stuk. Een van de weinige zonder gave schelphelften. Eigenlijk een amorfe beschadigde schelp met van alles er aan geplakt. Ach, zijn de buitenbeentjes niet zelden de verborgen pareltjes? Hij lag (bijna) onder ons anker bij het droogvallen boven het Molenrak, een vaargeul tussen Harlingen en de sluizen bij Kornwerderzand. Afmeting:
De Harteklop vond ik in 2022 op de Richel, een zandplaat onder Vlieland. Er zat zoveel wier op dat ik er eigenlijk niets in zag. Heb hem ‘bij toeval’ meegenomen. En zoals zo vaak: het bleek een verborgen pareltje. De naam kwam bij me op door de half open schelp die ik in gedachten zie
Het Wad ademt oneindigheid. De zee komt en gaat. Bij eb borrelt het slik tussen mijn tenen. Als je op een warme zomeravond naar de branding kijkt, zie je soms fel lichtblauw water: zeevonk. Deze golvende schelp, met zijn oplichtende uiteinde, vond ik onder Schiermonnikoog. Hier jut ik de oesterschelpen die de ziel vormen van
Majestueus waadt deze Lepelaar door de ondiepe kwelders van het Groningse Wad. Zijn snavel beweegt garnalen slurpend heen en weer. De slikken hier, met hun ritme van het getij, bieden wat hij nodig heeft om te broeden en zijn jongen groot te brengen. Steeds vaker blijft zijn elegante aanwezigheid ook in de winter een onmiskenbaar
Deze Windvang breekt mijn horizon van een verder vlakke waddenplaat onder Het Oerd (Ameland) bij het droogvallen op het Pinkewad. Van ver gespot onder een stralend blauwe lucht op een frisse najaarstocht. Zijn sokkel raapte ik op het strand van Wissant (onder Calais, Fr). Te koop op Schiermonnikoog bij Galerie Arteria. Afmeting incl. sokkel: H