Zo’n brok waarvan je denkt: wat is boven of onder? Hoe draai ik hem dat ie het meest tot zijn recht komt? De oplossing daarvoor bleek hem op een stuk schors te vleien zodat ie van alle kanten te bewonderen is én dat hem overduidelijk een identiteit geeft. Als Zeeslak dus. Het ‘slakkenhuis’ komt van
Het Wad ademt oneindigheid. De zee komt en gaat. Bij eb borrelt het slik tussen mijn tenen. Als je op een warme zomeravond naar de branding kijkt, zie je soms fel lichtblauw water: zeevonk. Deze golvende schelp, met zijn oplichtende uiteinde, vond ik onder Schiermonnikoog. Hier jut ik de oesterschelpen die de ziel vormen van
Majestueus waadt deze Lepelaar door de ondiepe kwelders van het Groningse Wad. Zijn snavel beweegt garnalen slurpend heen en weer. De slikken hier, met hun ritme van het getij, bieden wat hij nodig heeft om te broeden en zijn jongen groot te brengen. Steeds vaker blijft zijn elegante aanwezigheid ook in de winter een onmiskenbaar
Deze Windvang breekt mijn horizon van een verder vlakke waddenplaat onder Het Oerd (Ameland) bij het droogvallen op het Pinkewad. Van ver gespot onder een stralend blauwe lucht op een frisse najaarstocht. Zijn sokkel raapte ik op het strand van Wissant (onder Calais, Fr). Te koop op Schiermonnikoog bij Galerie Arteria. Afmeting incl. sokkel: H